درک سبک‌های دلبستگی و چگونگی شکل دادن آن‌ها به روابط

آیا تا به حال توجه کرده‌اید که افراد چگونه می‌توانند به یک موقعیت مشابه در یک رابطه واکنش متفاوت نشان دهند؟

وقتی کسی که به او اهمیت می‌دهیم دور می‌شود، همه ما به یک شکل واکنش نشان نمی‌دهیم. برخی از ما مضطرب هستیم و خواهان اطمینان هستیم. دیگران عقب نشینی می کنند و سعی می کنند به تنهایی با مسائل کنار بیایند. گاهی اوقات، ما می‌توانیم فاصله را بدون اینکه فوراً فرض کنیم اشتباه است، متوجه شویم.

چیزهای زیادی بر این واکنش ها تأثیر می گذارد. دلبستگی یکی از راه های درک آن‌هاست.

درباره سبک‌های دلبستگی اغلب به گونه ای صحبت می شود که گویی تیپ های شخصیتی هستند: من مضطرب هستم. شریک زندگی من اجتنابی است. این رابطه ما را توضیح می دهد.

اما دلبستگی پیچیده تر از برچسب است. می‌تواند به ما کمک کند تا بفهمیم از روابط نزدیک چه انتظاری داریم، وقتی ارتباط نامطمئن باشد چه اتفاقی می‌افتد، و وقتی چیزی مهم برای ما در خطر است، چگونه واکنش نشان می‌دهیم.

دلبستگی چیست؟

دلبستگی به روش هایی اشاره دارد که ما به دنبال و تجربه امنیت و ارتباط با افراد مهم زندگی خود هستیم.

<a href="https://www.hachettebookgroup.com/titles/john-bowlby/a-secure-base/9780465075973/?lens=basic-books" target="_blank" rel="noopener noreferrer. روابط عاطفی اولیه ما در رابطه با احساس نزدیکی، حمایت، و وابستگی به چه چیزی کمک می کند. از طریق این تجربیات، ما شروع به ایجاد انتظاراتی در مورد خود و دیگران می کنیم. آیا زمانی که به او نیاز دارم کسی آنجا خواهد بود؟ آیا بیان آنچه نیاز دارم بی خطر است؟ وقتی یک رابطه دشوار می شود چه اتفاقی می افتد؟

کودکی بخشی از این داستان است، اما تمام داستان نیست. روابط و تجربیات بعدی می تواند این انتظارات را تقویت کند، آن‌ها را به چالش بکشد و گاهی اوقات آن‌ها را تغییر دهد.

درک سبک‌های دلبستگی

تحقیق در مورد دلبستگی بزرگسالان اغلب بر دو بعد گسترده تمرکز دارد: اضطراب دلبستگی و اجتناب از دلبستگی.

وقتی اضطراب دلبستگی بیشتر است، نشانه‌های دوری یا طرد شدن می‌تواند به‌ویژه مهم باشد. یک فرد ممکن است نگران از دست دادن رابطه باشد یا زمانی که اوضاع نامطمئن است به دنبال اطمینان باشد.

اجتناب از دلبستگی بیشتر منجر به ناراحتی بیشتر با وابستگی یا آسیب پذیری عاطفی می شود. وقتی نزدیکی دشوار یا طاقت فرسا می شود، ایجاد فاصله یا تکیه بر خود می تواند احساس امنیت بیشتری داشته باشد.

وقتی هم اضطراب و هم اجتناب نسبتاً کم است، عموماً احساس امنیت بیشتری در روابط نزدیک وجود دارد. بسته به دیگران در صورت نیاز، تحمل مقداری فاصله و حفظ استقلال ممکن است آسان تر باشد.

همچنین ممکن است این الگوها را شنیده باشید که به عنوان ایمن، دلبسته پرهیجانپرهیز کننده یا مضطرب توصیف می شوند. این دسته‌ها می‌توانند مختصر مفیدی باشند، اما تجربیات ما در روابط همیشه در یک دسته قرار نمی‌گیرد.

چگونه دلبستگی می تواند در روابط ظاهر شود

زمانی که یک رابطه نامطمئن باشد، اغلب مشاهده الگوهای دلبستگی آسانتر می شود.

تصور کنید که پیامی برای شریک زندگی خود ارسال می کنید و برای چندین ساعت پاسخی را نمی شنوید.

ذهن شما ممکن است به این موارد برود:

"آیا کار اشتباهی انجام دادم؟"

یا:

"آن‌ها واضح است که اهمیتی نمی دهند."

یا شاید:

"آن‌ها احتمالاً مشغول هستند. بعداً بررسی خواهم کرد."

پیام بدون پاسخ تغییر نکرده است. چیزی که تغییر کرده است معنای دلبستگی شده به آن است.

وقتی نگران طرد شدن، نزدیکی یا وابستگی به کسی هستیم، ممکن است نسبت به نشانه‌هایی که نشان می‌دهد چیزی اشتباه است حساس‌تر شویم. ممکن است به دنبال اطمینان باشیم، حالت تدافعی بگیریم، کنار بکشیم یا اصلاً سعی کنیم به طرف مقابل نیاز نداشته باشیم.

این واکنش‌ها می‌توانند به سرعت رخ دهند. در لحظه، آنچه ما فکر می‌کنیم در حال رخ دادن است، می‌تواند به راحتی شبیه آنچه در حال رخ دادن است احساس شود.

روابط فراتر از سبک دلبستگی یک فرد هستند

الگوهای رابطه در درون یک فرد اتفاق نمی افتد.

یکی از شرکا ممکن است در مورد رابطه نگران شود و به دنبال اطمینان بیشتر باشد. دیگری شروع به احساس غرق شدن می کند و عقب می کشد.

اکنون نفر اول حتی کمتر احساس امنیت می‌کند و بیشتر به او کمک می‌کند. دومی فشار بیشتری را احساس می کند و فاصله بیشتری ایجاد می کند.

پس از مدتی، هر دو نفر می‌توانند خود را در چرخه‌ای آشنا بیابند که هر کدام به دیگری پاسخ می‌دهند بدون اینکه به طور کامل ببینند این الگو چگونه ادامه می‌یابد.

دلبستگی می تواند به ما در درک این چرخه ها کمک کند. وقتی به روشی برای تصمیم‌گیری تبدیل می‌شود که چه کسی «مضطرب»، چه کسی «پرهیزکننده» یا چه کسی مسئول مشکل است، کمتر مفید می‌شود.

آیا سبک‌های دلبستگی می توانند تغییر کنند؟

الگوهای دلبستگی می‌توانند نسبتاً پایدار باشند، اما هویت‌ها ثابت نیستند.

احساس امنیت ما می تواند در روابط و در زمان های مختلف زندگی متفاوت باشد. تجربیات رابطه‌ای جدید همچنین می‌توانند بر انتظارات ما از افراد دیگر تأثیر بگذارند.

برای کسی که یاد گرفته است انتظار ناسازگاری یا دوری را داشته باشد، تجربه مکرر قابل اعتماد بودن و واکنش عاطفی در یک رابطه می تواند چیزی متفاوت از آنچه که انتظارش را داشته باشد ارائه دهد.

درمان می‌تواند مکان دیگری برای کشف آنچه در اطراف نزدیکی، فاصله، اعتماد، وابستگی و آسیب‌پذیری اتفاق می‌افتد باشد.

تغییر لزوماً به این معنا نیست که دیگر هرگز در مورد طرد شدن نگران نباشید یا هرگز تمایلی به کنار کشیدن احساس نکنید. همچنین می تواند به این معنی باشد که این واکنش ها را زودتر متوجه شوید و قبل از پاسخ دادن کمی فضای بیشتری برای درک آنچه اتفاق می افتد داشته باشید.

نگاهی فراتر از برچسب

اگر می‌خواهید الگوهای دلبستگی خود را درک کنید، پیدا کردن دسته مناسب تنها بخش کوچکی از تصویر است.

توجه به لحظات خاص می تواند مفیدتر باشد:

شما ممکن است در موقعیت های مختلف متوجه پاسخ های متفاوتی شوید. نکته تشخیص سبک دلبستگی شما نیست. این است که از انتظارات و تعابیری که از روابط وارد می‌کنید آگاه‌تر شوید.

چگونه درمان می تواند کمک کند

درمان به ما این فرصت را می‌دهد که برخی از این لحظات را کاهش دهیم.

شما ممکن است متوجه شوید که چه اتفاقی می‌افتد زمانی که احساس می‌کنید طرد شده‌اید، دچار سوء تفاهم شده‌اید، وابسته هستید، یا به‌خصوص نزدیک به کسی هستید. می‌توانید بررسی کنید که فکر می‌کنید طرف مقابل چه احساسی دارد یا قصد دارد، چقدر در مورد آن تفسیر احساس اطمینان می‌کنید، و چگونه به کارهای بعدی شما شکل می‌دهد.

دوباره در مورد پیام بی پاسخ فکر کنید.

تفاوتی بین فکر کردن وجود دارد:

"آن‌ها از من دور می شوند."

و توجه کنید:

"می ترسم از من دور شوند."

این بدان معنا نیست که ترس شما اشتباه است. ممکن است شخص دیگر در واقع در حال دور شدن باشد.

تفاوت این است که فکر دوم فضای کمی برای عدم اطمینان باقی می گذارد. می‌توانید واکنش خود را جدی بگیرید بدون اینکه فرض کنید دقیقاً می‌دانید در ذهن طرف مقابل چه می‌گذرد.

گاهی اوقات، این تغییر کوچک به ما فضای بیشتری برای درک آنچه اتفاق می‌افتد قبل از تصمیم‌گیری درباره نحوه پاسخ دادن می‌دهد.

دلبستگی می تواند به ما کمک کند الگوهای روابط خود را تشخیص دهیم. اما خود برچسب به ندرت مهمترین بخش است. آنچه مهمتر است این است که ما در مورد خود، در مورد دیگران و در مورد آنچه بین ما اتفاق می افتد متوجه می شویم.